JAMA Network Open’da yayınlanan yeni bir büyük ölçekli prospektif kohort çalışmasında araştırmacılar, Amerika Birleşik Devletleri’nde (ABD) alkolik olmayan yağlı karaciğer hastalığı (NAFLD) olan yetişkinlerde yüksek diyetle niasin alımının tüm nedenlere bağlı, kalp ve serebrovasküler hastalık(lar) ile ilişkili ölüm riskini azaltıp azaltmadığını değerlendirmiştir.
Arka plan
NAFLD’nin yükü dünya çapında artmakta olup, hastalığın tahmini prevalansı küresel olarak %32,4’e ve ABD’de %47,8’e ulaşmıştır. NAFLD mortalitesi bile son otuz yılda küresel olarak iki katına çıkmıştır.
Mevcut kanıtlar, kardiyovasküler hastalıkların (KVH) NAFLD’li hastalar arasında birincil ölüm nedeni olduğunu göstermektedir.
Ancak, NAFLD’li hastalarda beslenme, özellikle de niasin alımı ve ölüm riski arasındaki ilişkiyi değerlendiren ileriye dönük bir çalışma bulunmamaktadır.
Önceki bir hayvan çalışması, niasin takviyesinin yağlı bir karaciğeri canlandırmaya yardımcı olmak için nikotinamid adenin dinükleotid (NAD) seviyelerini artırdığını ve insan deneklerle yapılan bir çalışma, kas performansını nasıl geliştirdiğini göstermiştir.
Niasin veya B3 vitamini, çeşitli metabolik, enerji metabolizması ve redoks reaksiyonlarında önemli rol oynayan iki piridin koenzimi olan NAD ve nikotinamid adenin dinükleotid fosfat (NADP) sentezinin bir öncüsüdür.
Klinik öncesi çalışmalar ayrıca niasinin fibrozisi önlemek için inflamasyonu ve hepatik steatozu inhibe ettiğini veya tersine çevirdiğini göstermiştir.
Çalışma hakkında
Bu çalışmada araştırmacılar, 2003-2018 yılları arasında Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Araştırması’nın (NHANES) sekiz dönemine katılan ≥20 yaş ABD’li yetişkinlerden elde edilen verileri kullanmıştır.
Tüm bireyleri ≤39, 40-59 ve ≥60 yaş olmak üzere üç gruba ayırmışlardır.
Her bir katılımcı tarafından tüketilen gıda türleri ve miktarları hakkında veri toplamak için biri yüz yüze diğeri telefonla yapılan iki 24 saatlik diyet hatırlama görüşmesini içeren standartlaştırılmış bir Otomatik Çoklu Geçiş Yöntemi (AMPM) kullanarak diyetle alınan niasin miktarını ölçmüşlerdir.
Katılımcıların günlük diyetle niasin alımları, iki diyet hatırlamasının ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Bu çalışmadaki istatistiksel analizde kategorik değişkenler için ağırlıklandırılmamış frekanslar ve ağırlıklandırılmış yüzdeler kullanılırken, sürekli değişkenler için ortalamalar ve IQR’ler kullanılmıştır.
Araştırmacılar, diyetle niasin alımı ile tüm nedenlere bağlı ve KVH ölümleri arasındaki ilişkileri değerlendirmek için ağırlıklı Cox orantılı tehlikeler modellerini kullanmış ve sonuçları tehlike oranları (HR’ler) ve %95 güven aralıkları (CI’ler) olarak sunmuşlardır.
Ayrıca, diyetle niasin alımı ve mortalite arasındaki doğrusal olmayan ilişkileri araştırmak için kısıtlı kübik spline analizi kullanmışlar ve çeşitli faktörlerle etkileşimleri değerlendirmek için bunları daha da katmanlandırmışlardır.
Sonuçlar
Sonuç olarak, 2003-2018 yılları arasında NHANES’e 80.312 kişi katılmıştır ve bunlardan 6.540’ının Yağlı Karaciğer İndeksi (FLI) ≥30’dur; ancak bunlardan sadece 4.315’inin NAFLD olduğu doğrulanmıştır ve bunların çoğu erkektir.
Çalışma katılımcılarının temel özellikleri diyetle niasin alımına göre değişiklik göstermiştir; örneğin, diyetle niasin alımı daha yüksek olanlar daha genç ve genellikle erkektir.
Yazarlar, yüksek diyet niasin alımının (≥26,7 mg/gün) NAFLD hastaları arasında tüm nedenlere bağlı ölüm riskinde %30 ve KVH’lere bağlı ölüm riskinde ~%50 azalma ile ilişkili olduğunu belirtmiştir.
İkinci ilişki, yaş ve cinsiyet dışındaki potansiyel olarak kafa karıştırıcı değişkenler için ayarlama yapıldıktan sonra önemsiz hale gelmiştir.
Ayrıca, diyetle niasin alımı ile bu iki ölüm türü arasında doğrusal olmayan bir ilişki olduğuna dair kanıt bulunamamıştır.
Alt grup analizlerinde, daha yüksek niasin alımının mortalite riski ile ilişkisi, referans gruba kıyasla yalnızca diyabeti olmayan NAFLD hastaları için sağlamdı.
Diyabeti olan ve olmayan alt gruplarda, referans gruba kıyasla tüm nedenlere bağlı mortalite için sırasıyla 0,82 ve 0,58 HR vardı, etkileşim için P= 0,04.
B6 vitamini alımı <1,7 mg olan yetişkinlerin alt grubunda, tüm nedenlere bağlı mortalitenin HR’si 0,26’dır, bu da diyet yoluyla niasin alımından daha fazla fayda sağlayabileceklerini göstermektedir. Özellikle, B6 vitamini niasinin biyosentezi ve metabolizması için gereklidir.
Günlük en az 20 mg niasin dozu, herhangi bir düzensizliği KVH, obezite ve nörodejeneratif hastalıklarla ilişkili olan NAD+ sentezi gereksinimini de karşılamaktadır.
Tabakalandırılmış ve duyarlılık analizleri bu sonuçların sağlamlığını daha da göstermiştir.
Genel olarak, NAFLD hastaları arasında yapılan bu çalışmanın sonuçları, daha yüksek diyetle niasin alımı ile daha düşük tüm nedenlere bağlı ölüm oranı arasında bir ilişki olduğunu göstermektedir.
Ancak, diyetle niasin alımı ile KVH mortalite riski arasında ters bir ilişki bulunmamıştır.
Gelecekteki çalışmalar, NAFLD’li hastalar için en uygun dozları belirlemek amacıyla diyetle niasin alımının mortalite ile doz-yanıt ilişkisini araştırmalıdır.